beep.

Σαν να κάνεις τσιγάρο μετά από χρόνια αποχής…

Ξέρεις, δεν είμαι καπνιστής. Ποτέ δεν υπήρξα. Αλλά είμαι σίγουρος ότι ακριβώς έτσι είναι.

Όταν το σταματήσεις, όσα χρόνια κι αν περάσουν, υπάρχουν στιγμές που το σκέφτεσαι. Κι αν φτάσει εκείνη η στιγμή και το ανάψεις… Έλα, μεταξύ μας, το απολαμβάνεις. Το ξέρω, είναι περίεργο – ξαναγίνεσαι κάτι που ήσουν κάποτε αλλά έπαψες να είσαι. Έπαψες;

Δέκα λεπτά. Τελευταία τζούρα. Το σβήνεις. Το πρώτο ή το τελευταίο;

Δεν ξέρεις. Αλλά χαμογελάς. Το απόλαυσες.

Βήμα. Το πρώτο. Μετά από καιρό. Στη blogόσφαιρα. Που τόσο αγάπησα. Που τόσο αγαπώ.